George Michael - Careless Whisper nummer 710 TOP 2000

In mijn jeugd heb ik deze plaat helemaal grijs gedraaid. En nog steeds krijg bij het horen van dit nummer kriebels in mijn buik. Als ik mijn ogen sluit zie ik ons zo weer voor me.


George Michael live tijdens zijn concert in Rotterdam 2011

In het fietsenhok stonden we uren met elkaar te praatten. We hadden allebei een college sjaal, helemaal hip begin jaren tachtig. We hadden ze half voor onze monden zitten, ik kon jouw mond niet zien. Ik kon alleen bedenken om ze op een dag te zien, en ze met mijn lippen aan te kunnen raken. We fietsten naar huis, jij links af, ik rechts af.

Op het schoolfeest waren we weer zo close. We dansten op een nummer Michael Jackson, Billie Jean. Maar het werd een thriller, want je zag me niet staan. Ik dacht dat je met mij zou dansen, maar je danste met dat jong van een paar bureautjes verder. Hoe kon je mij verlaten, terwijl we iets hadden? Ik had het verkeerd. Alleen als ik mijn ogen dicht deed, werd ik wakker naast een lege kruk. Vanavond was de muziek zo hard.

Eindelijk was de Naarden-Vesting dichtgevroren. Nu konden we eindeloos schaatsen op het ijs. Ik zou in je armen kunnen vallen en nooit meer van je loskomen, totdat het in maart weer zou gaan dooien. Maar je besloot om aan het eind van de dag weer naar huis te gaan. We zouden niet meer dansen, nooit meer dansen op het ijs. Ze was verdwenen voordat de avond inviel.

Hoe vaak ben ik niet door je straat gefietst in de hoop je daar tegen te komen. Hoe vaak ben ik op het tuinpad van je vader geweest om een blik van je op te vangen. Ik heb eindeloos gedichtjes over onze liefde geschreven, alles om je te raken. Ik heb ontelbare keren stiekem met je gedanst in de hoop dat je het leuk vond. Maar je was verdwenen voordat ik het wist.

Gerelateerde berichten
11-10-2011: George Michael is mijn jeugdidool